On socks......Om sokkerover sokken gesproken

I have a problem with socks. I 've nothing against knitting them. But they are not appreciated as much as they should be giving the amount of time used knitting them. They are not shown off in public. Most of the time they sit inside a shoe. They are to thick to fit into a lot of my shoes. I have large feet (extra knitting) and my kids think homemade socks are invented by the devil. So far, only my mum appreciates my knitted socks. So most of the time I'd rather knit something else.
On the other hand - there are so many beautiful sock patterns out there. It urges me...

After having lived with this dilemma for a while, I decided to knit Pomatomus anyway. This is such a beautiful pattern! So I've started the first on two 2 mm circulars (instead of 2,5 mm since last time I knitted socks on them, they became to loose). Ingredients in the mess to follow are:

a. The absense of a swatch (I know that in order to not get into trouble with a project you need to do a swatch, but read on, this is leading to something good...!)
b. A leg that may be is too fat (well don't get me going on weight loss..)

So you get the picture. I guess other people would have frogged, but I have a hard time frogging. The solution came to me when I put the cuff on my hands - it fits! (Yes I have big wrists, too). So I am now knitting pomatomus fingerless gloves. They will have a thumb gusset but otherwise go over the same amount of stitches (72) from start to end. I've used this book


to figure out the thumb gusset. Otherwise, the directions of the sock are just a bit modified.

Jeg har et problem med sokker.Jeg har intet imod at strikke dem. Men de bliver ikke værdsat så meget som de skulle, når jeg nu bruger tid på at strikke dem. De vises ikke frem offentligt. De befinder sig som regel i et par sko. De er for tykke til at være i mange af mine sko. Jeg har store fødder (ekstra strikketid) og mine børn synes at hjemmestrikkede sokker er djævlens opfindelse. Kun min mor kan lide de sokker jeg har strikket. Så derfor strikker jeg helst noget andet det meste af tiden.
På den anden side er der så mange fede sokke-opskrifter. De lokker mig...

Efter at have levet med dette dilemma i et stykke tid besluttede jeg alligevel at strikke Pomatomus . Det er sådan et flot mønster. Så jeg startede på 2mm rundstrikkepinde ( i stedet for 2,5 som sidste gang jeg strikkede sokker viste sig at producere et for løst resultat). Ingredienter i det rod der fulgte var følgende:

a. Ingen strikkeprøve (jeg ved at man burde lave sådan en, men læs videre, det ender godt)
b.Et ben dermuligvis er for tykt (lad os ikke komme ind på vægttab...)

Så du kan forestille dig hvad der skete. Andre mennesker ville muligvis have started forfra, men det har jeg et problem med. Løsningen kom til mig da jeg prøvede den startede sock om håndleddet. Den passede (jep, jeg har tykke håndled også). Så nu strikker jeg fingerløse pomatomusvanter. Jeg strikker en tommelfinger-indsats ind men ellers har de det samme antal masker fra start til slut. Jeg har brugt bogen som du ser et billede af foroven til at regne ud, hvordan jeg skulle strikke indsatsen. Ellers er det et spørgsmål om at tilpasse selve sock opskriften lidt.



Ik heb een probleem met sokken. Ik heb er niks op het breiwerk zelf tegen. Maar ze worden niet zo gewaardeerd als zou moeten gezien de tijd die ik er aan besteed om ze te breien. Je ziet ze niet op de openbare weg. Meestal zitten ze in een schoen. Ze zijn te dik voor de meeste van mijn schoenen. Ik heb grote voeten (extra breitijd), en mijn kinderen vinden zelfgebreide sokken de uitvinding van de duivel. Alleen mijn moeder waardeert mijn gebreide sokken. Dus meestal brei ik liever wat anders. Maar aan de andere kant zijn er zoveel fantastische sok-patronen. Ze lokken....

Nadat ik een tijdje met dit dilemma had geleefd, besloot ik toch maar pomatomus te breien. Wat een schitterend patroon! Dus ik begon met twee rondbreinaalden van 2 mm (die van 2,5 mm gaven de vorige keer een te los resultaat). De ingredienten in de zooi die volgde waren:

a. de afwezigheid van een proeflapje (ja, ik weet wel dat je om zooi te voorkomen een proeflapje moet breien, maar lees door, het eindigt goed)
b. een been dat misschiente dik is (laten we het maar niet over afvallen hebben...)

Dus je ziet het wel. Ik denk dat anderen het uitgehaald zouden hebben maar daar hou ik dus echt niet van. De oplossing werd duidelijk toen ik de boord van de sok aan mijn hand paste - het zat goed (ja ik heb ook dikke polsen...). Nu brei ik dus vingerloze pomatomuswanten. Er komt een duiminzet in, maar verder hebben ze hetzelfde aantal steken van begin tot eind. De duiminzet heb ik uitgerekend met hulp van het boek waarvan je hierboven een plaatje ziet. Verder is het een kwestie van het originele sokpatroon een beetje aanpassen.